伊朗的未來，應由人民自己決定，而不是被壓迫與恐懼所綁架

 

各位朋友、各位關心自由與人權的人們：

當一個社會，連恐懼都無法再讓人民沉默時，改變，其實已經悄然開始。

今天，我們關注的不只是伊朗，而是所有在戰火與壓迫之中掙扎求生的人們。
在那片土地上，有孩子在夜裡因爆炸聲驚醒，有母親在恐懼中緊抱著家人，有年輕人原本應該擁有夢想，卻被迫面對不確定的明天。

戰爭與衝突，從來不只是地圖上的線條變化，
它是真實的痛苦，是一個個家庭被撕裂，是無數無辜生命被吞噬的現實。

而更令人心痛的，是當權力機器選擇無視人民的聲音。
伊斯蘭革命衛隊本應守護國家，卻在某些時刻，成為壓制人民的力量。
當武力被用來對付自己的人民，當恐懼被當作統治的工具，這不只是冷酷，更是一種對人性的背離。

無情，不只是行動上的鎮壓，
更是對生命價值的忽視，對未來希望的剝奪。

無知，則體現在對歷史的誤判——
任何試圖以壓迫維持的秩序，最終都無法長久；
任何忽視人民聲音的權力，終將被時代淘汰。

但即使在最黑暗的時刻，人性的光依然存在。
每一個站出來的人，都是一道光。
每一個願意說出真相的人，都是改變的起點。

他們不是為了對抗而對抗，
他們只是想要一個可以安心生活、可以自由呼吸的未來。

我們也許身處不同的地方，
但我們可以選擇不冷漠。

世界正在注視。
歷史正在記錄。

而我們要記住——
真正的力量，不來自恐懼，
而來自人民的勇氣與尊嚴。

願那些在黑暗中堅持的人，不再孤單。
願這個世界，終有一天，不再需要用勇氣去換取自由。

謝謝大家。

دوستان، و همه کسانی که به آزادی و حقوق بشر اهمیت می‌دهند:

وقتی جامعه‌ای دیگر نمی‌تواند مردم خود را حتی با ترس ساکت کند، تغییر بی‌سروصدا آغاز شده است.

امروز، تمرکز ما نه تنها بر ایران، بلکه بر همه کسانی است که در میان جنگ و ظلم برای زنده ماندن تلاش می‌کنند.

در آن سرزمین، کودکان با انفجار در شب از خواب بیدار می‌شوند، مادران خانواده‌های خود را از ترس در آغوش می‌گیرند و جوانانی که باید رؤیا داشته باشند، مجبور به رویارویی با فردایی نامشخص هستند.

جنگ و درگیری هرگز فقط خطوطی روی نقشه نیستند؛

آنها رنج واقعی، از هم پاشیدن خانواده‌ها، از دست دادن جان‌های بی‌شماری از بی‌گناهان هستند.

و حتی دلخراش‌تر این است که دستگاه قدرت تصمیم می‌گیرد صدای مردم را نادیده بگیرد.

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، که قرار است از ملت محافظت کند، گاهی اوقات به نیرویی برای سرکوب مردم تبدیل شده است.

وقتی از زور علیه مردم خود استفاده می‌شود، وقتی از ترس به عنوان ابزاری برای حکومت استفاده می‌شود، این فقط خونسردی نیست، بلکه خیانت به بشریت است.

بی‌رحمی فقط به سرکوب فیزیکی مربوط نمی‌شود؛ همچنین در مورد نادیده گرفتن ارزش زندگی و محروم کردن مردم از امید به آینده است.

جهل در قضاوت نادرست تاریخ آشکار می‌شود - هر نظمی که از طریق ظلم و ستم حفظ شود، نمی‌تواند دوام بیاورد؛ هر قدرتی که صدای مردم را نادیده بگیرد، سرانجام توسط زمان از بین خواهد رفت.

اما حتی در تاریک‌ترین لحظات، نور بشریت همچنان می‌درخشد.

هر کسی که برخیزد، پرتوی از نور است.

هر کسی که مایل به بیان حقیقت باشد، نقطه شروع تغییر است.

آنها برای جنگیدن نمی‌جنگند؛

آنها صرفاً آینده‌ای می‌خواهند که بتوانند در آن در صلح زندگی کنند و آزادانه نفس بکشند.

ما ممکن است در مکان‌های مختلفی باشیم، اما می‌توانیم بی‌تفاوت نباشیم.

جهان در حال تماشا است.

تاریخ در حال ثبت است.

و باید به یاد داشته باشیم - قدرت واقعی نه از ترس، بلکه از شجاعت و شرافت مردم ناشی می‌شود.

باشد که کسانی که در تاریکی استقامت می‌کنند، دیگر تنها نباشند.

باشد که روزی این جهان دیگر نیازی به مبادله شجاعت با آزادی نداشته باشد.

متشکرم.

居安思危——在權力集中的時代，重新審視台海局勢

 

居安思危——在權力集中的時代，重新審視台海局勢

各位朋友，大家好：

站在 2026 年的這個時間點，我們回頭看過去幾年的台海局勢，會發現我們正處於一個歷史的轉折點。今天我想跟大家聊一個嚴肅，但我們無法迴避的話題：為什麼台灣必須對習近平領導下的中國保持高度警覺？

這不是在製造對立，更不是在散布恐慌，而是身為民主社會的公民，我們必須擁有的「政治現實感」。

一、 從「集體領導」轉向「個人意志」的風險

過去的中國共產黨，多少存在「權力平衡」的機制。但隨著習近平進入他的第三個（甚至更久）任期，權力高度集中的結果，是決策圈的縮小。

• 資訊過濾的隱憂： 當領導者身邊只剩下「順從者」，真實的民意與國際反應往往會被過濾。這種「資訊繭房」極易導致戰略誤判，認為武力解決台海問題是簡單且必要的選擇。

• 歷史使命的壓力： 習近平將「祖國統一」與他的「中華民族偉大復興」深度綁定。當這成為他個人歷史定位的唯一指標時，他對和平現狀的耐心可能會遠低於前幾任領導人。

二、 內部壓力的外部轉向

2026 年的今天，我們看到中國面臨房地產轉型困難、人口紅利消失以及青年失業率的挑戰。歷史經驗告訴我們，當一個強權國家內部經濟面臨結構性停滯時，領導者往往會利用**「民族主義」**來轉移社會矛盾。

台灣，不幸地，總是被推上這個政治舞台的最前線。習近平需要的可能不是一場全面的戰爭，而是一場持續不斷的「灰色地帶衝突」，透過軍事演習和經濟施壓，來鞏固他對內部的號召力。

三、 認知作戰與社會韌性

我們要小心的，不只是飛彈，還有**「看不見的戰爭」**。習近平政府近年來對台的干預手段已趨向精細化：

• 裂解社會： 透過社群媒體散布爭議資訊，讓我們內部產生懷疑與仇恨。

• 心理疲勞： 透過頻繁的軍演，讓我們對威脅產生「感官麻痺」。

我們應有的覺悟： 「小心習近平」，並不代表我們要陷入仇恨，而是要建構更強大的**「社會韌性」**。

1. 經濟脫鉤與多元化： 減少對單一市場的依賴，保護我們的半導體與高科技產業鏈。

2. 國際聯盟： 讓世界知道，台灣的和平不僅是台灣的事，更是全球供應鏈與民主價值的紅線。

3. 心理防線： 辨識假訊息，保持理性討論的空間，不讓恐懼撕裂我們的團結。

結語

各位，和平從來不是卑躬屈膝換來的，而是建立在「實力」與「警覺」之上。我們不求戰，但我們必須讓對方知道，發動戰爭的代價是他無法承受的。

面對一個權力集中的領導者，我們最好的防禦，就是展現民主社會的韌性與冷靜。謝謝大家。